welkom bij casusadoptie
Nieuws

Wil je altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Schrijf je dan hier in voor onze nieuwsbrief.

 

Essentieprogramma BZK

Team Gewoon doén! zal vanaf september 2010 een onderdeel van het Essentieprogramma van BZK invullen. Via dit tweedaagse programma maken nieuwe beleidsambtenaren bij het Rijk kennis met de kernwaarden van het beroep van de beleidsambtenaar. Alle nieuwe beleidsambtenaren in de schalen 10-13 die nieuw in dienst treden bij een van de kerndepartementen krijgen automatisch een uitnodiging voor het essentieprogramma.

Het wordt van belang geacht dat nieuwe beleidsambtenaren zich in ieder geval ook bewust zijn van de consequenties die hun handelen als ambtenaar heeft voor de burger. Dat ze weten hoe het maatschappelijk veld rondom hun dossier eruit ziet. Project Gewoon doén! organiseert daarom de simulatie tijdens het programma. Zo kunnen de deelnemers zich via een rollenspel verdiepen in het probleem van een burger. Op deze manier ervaren ze hoe beleid in de praktijk uitpakt.

Meer weten over het Essentieprogramma? www.essentieprogramma.nl

Trends in Troubleshooting

Op 4 november organiseert Last van de Overheid het congres Trends in Troubleshooting. Ook het project Gewoon doén! zal daar een workshop verzorgen. Ben je nog nooit naar onze simulatie geweest? Grijp je kans. We zien je graag op het congres.

Teamdag met inhoud directie Inburgering en Integratie

Op vrijdag 24 september vormde Het Koorenhuis in Den Haag het toneel voor de teamdag met inhoud van de directie I&I van het Ministerie van VROM. Na het bekijken van een deel van de ‘Kafka in de polder’ uitzending over Josje Hillenaar wordt de groep van zestig aanwezigen in vieren gedeeld en wordt de simulatie van Sophie nagespeeld. De ervaringen van Sophie worden door de groepen doorvoeld. Zo ook de wederwaardigheden van een groep Nederlanders die een inburgeringscursus in Marokko volgen. In 1e instantie wordt er nog gelachen over Nederlandse raadsleden tussen achtjarige scholieren, even later is er medeleven vanwege onhandigheid met de Marokkaanse taal en het Arabische handschrift. Alvorens de directie naar het strand gaat ronden we af met een geanimeerde discussie en een hintsronde ‘inburgeringscursus’.

Teamdag met inhoud Agentschap Nl

Agentschap Nl houdt zich dagelijks bezig met het beoordelen van zorginnovaties. Reden genoeg om er eens één in de praktijk te bekijken. Ben je benieuwd naar de ervaringen van de Agentschap Nl-ers? Lees dan hier het sfeerverslag.

Simulatie casusadoptie bij de Belastingdienst

In het Future Centre te Breda, onderdeel van de belastingdienst, kwamen 24 personen uit alle windstreken bij elkaar voor een simulatie om te ervaren hoe de wereld van Sophie eruit ziet. Onder hen ook de DG Belastingdienst Theo Poolen. Het Future Centre is een heel inspirerende omgeving om het “out of the box” denken te stimuleren. Hoe zou dit z’n uitwerking hebben op het ‘van buiten naar binnen werken’ ?

Na een korte introductie en een motiverend filmpje over een reis door mogelijkheden, is de groep in tweeën gesplitst. Onder leiding van het Projectteam Gewoon doén! is een uur lang door beide groepen de simulatie gespeeld. Hierin werd duidelijk welke systemen en mechanismen werden gehanteerd en hoe deze mechanismen beperkend kunnen zijn voor het eigen handelen. Over de casus Sophie werd gezegd dat: “Door Sophie een abstract probleem wordt geconcretiseerd”.

Na 20 minuten werden beide groepen bij elkaar gezet en is nagedacht over de inzet en de werkbaarheid voor de eigen werkzaamheden. Al snel kwamen de eerst geluiden van herkenning. Een aantal deelnemers kwamen met concrete voorbeelden van hoe in het vervolg de klanten te benaderen. Anderen vonden dat ze al genoeg deden om de klant centraal te zetten. Uiteindelijk werden, onder leiding van Harry Custers van Impuls, twee afsluiters geformuleerd waardoor de deelnemers nog meer betrokken zouden worden bij de burger:

1. Het uitvragen van de wensen van de doelgroep levert een schat aan informatie op, meer dan je zelf kan bedenken;

2. Verantwoordelijkheid nemen en voelen voor een specifiek geval.

De dag werd afgesloten met een lekkere lunch in tuin van het Future Centre. In het zonnetje werd de dag nog nabesproken en werden banden weer aangehaald. Met de wetenschap dat de belastingdienst al veel doet en nog meer “van buiten naar binnen” kan werken, ging de DG naar de volgende afspraak. Al met al een geslaagde dag om op terug te kijken voor het projectteam Gewoon doén!.

De Belastingdienst heeft uit deze dag drie potentiële casus gehaald die worden bekeken. Meer nieuws volgt.

Evaluatie casus Leerlingenvervoer

De casus
Vorig jaar adopteerden SGOCW van der Steenhoven en Nationale ombudsman Brenninkmeijer (NO) het probleem van de autistische jongen Maarten. Door de drukte tijdens de lange taxirit naar school wordt hij onrustig en gaat zich afreageren, net als de andere kinderen in de bus. Dit leidt regelmatig tot problemen onderweg. De ouders vinden dat begeleiding onderweg nodig is. De gemeente vindt dit een verantwoordelijkheid van de ouders. De problematische situatie rond Maarten en de ervaringen van hem en zijn ouders zijn een typisch voorbeeld van de problemen van vele gehandicapte kinderen en hun ouders in Nederland. Hoe kunnen we passend vervoer voor gehandicapte jongeren regelen?

Het casusteam, waarin ook Hillechien Waaijer (medewerker Nationale ombudsman) en Fons Dingelstad (directeur OCW) plaats namen, rondde de casus af met een oplossing voor de autistische jongen. De Nationale ombudsman leverde een rapport op met elf verbeteradviezen aan gemeenten; hoe kunnen zij meer maatwerk leveren? En wat kunnen zij richting scholen, vervoersbedrijven en ouders doen?

De evaluatie
Terugkijkend concluderen de betrokkenen dat het belangrijkste draaipunt in de casus ontstond tijdens een bijeenkomst die plaatsvond in de school van Maarten. Hierbij waren de directeur van de school, de wethouder en de vervoerder aanwezig. De NO ziet zo’n bijeenkomst is als ‘werkplaats voor de overheid’. Hier gebeurde het, alle betrokkenen konden voelen en ervaren waar het in deze casus nou echt om ging. Het bracht de directheid van de kwestie op tafel, maakte dat aanwezige partijen uit hun bestuurlijke context kwamen en dat het proces, van komen tot een oplossing, ging lopen.

Zowel de NO als SGOCW heeft ervaren dat het met alle betrokken partijen aan tafel gaan leidt tot commitment. Daarnaast werd hen duidelijk dat wanneer de bestuurders op hoog niveau elkaar kunnen vinden, het probleem kan worden opgelost. SGOCW licht toe dat hij dankzij de ronde tafelbijeenkomst tot een andere waarneming van de casus kwam. Oorspronkelijk was hij meer gericht ‘op wat tot de verantwoordelijkheid van ouders hoort’. Later besefte hij dat ‘deze ouders op rand van eigen kunnen zijn geraakt’ en dat het uit het arbeidsproces raken (door bv  burnout) van beide ouders hogere maatschappelijke kosten met zich meebrengt dan het dagelijks vervoer van hun kind.

De betrokkenen zijn het erover eens dat casusadoptie een manier van werken kan zijn waarmee je het bestaande repertoire van handelen van ambtenaren kunt uitbreiden. Dat geldt ook voor mediation. SGOCW en de NO concluderen dat het versterken van deze competenties van sleutelfiguren binnen de overheidsorganisatie noodzakelijk is. Door zo om te gaan met burgers kan de overheid een slag maken naar ‘deuren open’, meebewegen met de maatschappij en de meer bemiddelende onafhankelijke rol van de ambtenaar. Het kan helpen bij een positief beeld van de burger ten opzichte van de overheid.

Wat daarnaast opvalt is de reactie van de overheid: een reactie volledig uit wantrouwen. Zoals bij indicatiestelling, een onderwerp waar OCW, SZW en VWS het nodige zouden kunnen bereiken. De NO geeft aan veel, wat hij noemt, ‘weerstandstaal’ bij de departementen te horen. Er wordt meer uitgegaan van regels en procedures dan van mogelijkheden.
SGOCW concludeert dat hijzelf, de ambtenaren binnen de rijksoverheid, die verandering moeten ondergaan. Anderen, zoals de politiek, zullen lastiger te veranderen zijn.

Er is meer mogelijk dan je denkt!

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Helaas gaat onze collega Niels Donker weer terug naar de Algemene Rekenkamer, ongetwijfeld een ervaring rijker. Zoals hij zelf zegt: ‘Ik heb geleerd dat er meer mogelijk is dan je denkt’.

Niels Donker:
‘Mijn detacheringstijd is voorbij gevlogen. Per 1 januari ga ik weer terug het onderzoek in bij de Algemene Rekenkamer. Ik kijk terug op een leerzame, inspirerende en gezellige tijd. Mijn doel om mijn blikveld te verruimen en dichter op de beleidspraktijk te staan is gerealiseerd. Wat ik vooral geleerd heb is dat er altijd meer mogelijk is dan je aanvankelijk denkt. Zet daarvoor echter wel snel alle relevante partijen rond te tafel en blijf er niet tussen pendelen. Iedereen bedankt met wie ik heb samengewerkt, en tot ziens!’

Adoptienieuws wijkendag VROM

Op 25 juni jl. vond de VROM wijkendag plaats. Zo'n 150 medewerkers van de directie WWI (Wonen, Wijk en Integratie) trokken in groepen de wijk in om te kijken wat er speelde en tegen welke problemen bewoners aanliepen. Doel van deze dag was om te inspireren, energie te geven, verbindingen te leggen en een tussenstand te geven van de 77 business cases in de wijken. Van het projectteam Casusadoptie waren Jacqueline Hendrikx en Ellen Molenaar aanwezig. ZIj hielde de deelnemers scherp op het burgerperspectief. Een aantal van de problemen kon direct worden opgelost, anderen vergden wat meer en zijn met behulp van casusadoptie opgepakt.

Een van de opgepakte casussen betreft de Prinses Marijkeschool in de Schilderswijk. Door communicatieproblemen tijden het ontwerp/bouwproces van de school was er geen budget meer beschikbaar voor het bestellen en plaatsen van speeltoestellen. Door met diverse partijen te gaan praten, goed te luisteren naar argumenten van betrokken partijen en met nieuwe ideeen te komen om de padstelling te doorbreken, is het probleem van de Marijkeschool ontrafelt en zijn partijen weer met elkaar gaan praten. Op initatief van een medewerker van de school is er door ouders een sponsorloop georganiseerd en zijn er diverse fondsen aangeschreven, waarvan verschillende positief gereageerd hebben. Ondertussen is er voldoende geld toegezegd en zijn er offertes aangevraagd voor de inrichting van het schoolplein. De toestellen zullen in januari of februari 2010 geplaatst worden. Hiermee komt de casus tot een einde en kunnen de kinderen van de Marijkeschool nog veel pleziedr beleven aan de speeltoestellen op school.

 

We zoeken nog een collega

Vraagteken

Er is veel te doen bij het projectteam casusadoptie. We zoeken daarom versterking. Ben jij een enthousiaste teamplayer met lef en een netwerker die zijn weg weet te vinden in een interdepartementaal netwerk? Heb je ervaring met beleidswerk en als coach. Ben je van het type ‘het kan wél' en heb je daarnaast affiniteit met maatschappijgericht werken?

Denk dan eens na over een detachering bij het projectteam casusadoptie.

 

Wil je meer informatie, bel dan met Jacqueline Hendrikx (070- 412 3124) of wil je direct naar deze functie solliciteren, stuur dan je motivatie en C.V. naar Truus Mos, (070) 412 32 18, g.h.enderman@minocw.nl

 

Casus leerlingenvervoer: rapport Nationale Ombudsman

Vandaag heeft de Nationale Ombudsman een rapport gepubliceerd over een casusadoptie op het terrein van het leerlingenvervoer.

Leerlingen die wegens hun handicap niet zelfstandig naar school kunnen, kunnen aanspraak maken op leerlingenvervoer. De invulling van het wettelijke recht op passend vervoer voor leerlingen is aan de gemeenten afzonderlijk overgelaten. In de praktijk ontstaan er regelmatig problemen.

In nauwe samenspraak met het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen heeft de Nationale ombudsman de problemen benaderd met de methode casusadoptie. De situatie van een gehandicapt kind, Maarten Touw (gefingeerde naam) en de ervaringen van deze jongen en zijn ouders vormden daarin het uitgangspunt van het onderzoek. Hun situatie bleek te staan voor die van vele gehandicapte kinderen en hun ouders in Nederland. Vanuit dit voorbeeld en de oplossingen die daarin gevonden werden, verbreedde de Nationale ombudsman zijn visie op de wijze waarop het leerlingenvervoer wordt ingevuld en uitgevoerd.

Je kunt het hele rapport hier vinden.

 

Casusadoptie op de dag van de inspecteur

InspectiedagDonderdag 15 oktober vond in Amsterdam de eerste Dag van de Inspecteur plaats. Ruim 500 inspectiemedewerkers gaven acte de présence. Op de brede informatiemarkt mocht natuurlijk ook Casusadoptie niet ontbreken. Medewerkers konden hier meer informatie over Casusadoptie inwinnen en de mogelijkheden van Casusadoptie in hun werk bespreken.

Naast de informatiemarkt kregen de deelnemers een uitgebreid reisprogramma voorgeschoteld: een videoboodschap van Minister Guusje ter Horst, een lezing van oud-hoofdcommissaris Eric Nordholt en een keuze uit vijftien workshops. Daarnaast werden er drie trofeeën uitgereikt voor vernieuwing van toezicht. Meer weten over de dag van de inspecteur? Klink dan hier.

 

Het casusadoptiemagazine is uit. Mis het niet!

MagazineHet magazine staat vol verhalen en ervaringen van ervaringsdeskundigen en mensen met een mening. We hebben in het magazine breed aandacht voor anders werken binnen de overheid en ruimte voor een kritische blik op de methode casusadoptie. Daarnaast is er zeker ook plek voor informatie over de methode zodat je zelf aan de slag kunt.  

Nieuwsgierig geworden? Vraag het magazine dan aan bij Truus Mos-Enderman (g.h.enderman@minocw.nl) o.v.v. je adresgegevens inclusief IPC/kamernummer. 

Alvast veel leesplezier namens het projectteam Casusadoptie!

 

 

 

Schot in hartfalen

In 2007 liep de casus hartfalen. Mensen met deze aandoening, maar ook mensen met andere ziekten, hebben te maken met verschillende specialisten; de huisarts, de apotheek, de thuiszorg, het ziekenhuis, etc. Deze zorgverleners hebben echter onderling weinig contact en de zorg is slecht op elkaar afgestemd. VWS vond dat het zo niet langer kon en startte een casusadoptietraject. Het casusteam ontwikkelde een zorgstandaard waarbij één zorgaannemer verantwoordelijk is voor de hele zorgketen. Inmiddels krijgt ook de verankering vorm.......  Minister Klink (VWS) heeft een brief aan de Tweede Kamer gestuurd om deze aanpak niet alleen voor patienten met hartfalen, maar ook voor patienten met diabetes te formaliseren. Hij geeft aan dat hij betere zorg wil; integraal georganiseerd en dicht bij de patient. Deze nieuwe aanpak is levensreddend en kostenbesparend.  

Lees hier het volledige artikel (Volkskrant)

 

Casusdag 25 mei, geen einde maar een start

En het wás een middag van Anders Kijken, Anders Denken en Gewoon doén! Maandag 25 mei trokken ruim 100 ambtenaren naar buiten, naar het Museum voor Communicatie, om op een inspirerende manier nader kennis te maken met casusadoptie. Deze middag was echter nog maar het begin.

Tijdens de inspiratiemiddag gebeurde waar het bij casusadoptie om draait: het doorbreken van vertrouwde patronen. Nadat de deelnemers door een Belgisch duo uit hun vaste denkpatroon waren gehaald, bedachten ze verfrissende oplossingen voor de problemen van verschillende burgers. Hierna werden de bedachte oplossingen in een kernachtige elevator pitch uitgelegd aan de aanwezige DG's en SG's.

 Met een brainstormsessie en goede bedoelingen, zijn we er echter nog niet. Jacqueline Hendrikx, projectleider van casusadoptie, eindigde dan ook met de volgende oproep: "Dit is geen einde maar juist een start. Morgen kan iedereen actief worden in de richting van de burger. Kom achter je bureau vandaan en stap de praktijk in!

En wat is er gebeurd?

Gelukkig gaven verschillende enthousiastelingen gehoor aan Jacqueline's oproep. Naar aanleiding van  25 mei zijn de volgende acties ondernomen:  

"Je post gepikt"en "Voor je broer de cel in": slachtoffers van identiteitsfraude worden onvoldoende gesteund en geholpen door de overheid. Philippe Raets (pSG BZK) en Jenny Thunnissen (IG V&W) hebben aangeboden dat zij ‘deuren voor deze casussen willen openen'. Inmiddels zijn we daardoor in een vergevorderd stadium van de adoptie van beide casussen: er is een potentiële sponsor in beeld én er is inmiddels een casusleider bekend die de sponsor kan ondersteunen.

In de volgende nieuwsbrief hopen we jullie de namen te kunnen noemen van de sponsor en casusleider voor beide ID-fraude casussen.

"Draai en Zwaai": Draai en Zwaai brengt nieuwe Nederlanders (Afghanen, Iraniërs, Somaliërs etc) in beweging. Veel van deze mensen willen graag bewegen, maar de stap naar een reguliere sportvereniging is zowel voor deze mensen als voor de sportverenigingen te groot. Draai en Zwaai dient meerdere beleidsdoelen: gezondheid, bewegen, integratie en participatie. Dit integrale karakter is juist het probleem. Het initiatief hoort niet bij één, maar bij meerdere ministeries thuis.

Koos van der Steenhoven (SG OCW) en Anita Wouters (DG LNV) hebben aangegeven zich in te willen zetten voor dit initiatief. Inmiddels hebben er verkennende gesprekken plaatsgevonden met VWS. De volgende stap is om alle betrokken partijen om de tafel te krijgen om te bepalen wat zij gezamenlijk kunnen doen.

"Chronisch ziek en aan het werk": chronisch zieken hebben goede en slechte perioden. Het is van tevoren niet in te schatten hoe lang die perioden duren. Tijdens goede perioden kunnen ze werken, maar als ze betaald werk doen verliezen ze hun voorzieningen. Als ze dan weer een slechte periode hebben, moeten de voorzieningen opnieuw aangevraagd worden en moeten ze het hele circus opnieuw doorlopen.

Marcelis Boereboom (DG VWS) en Johan de Leeuw (SG SZW) hebben aangegeven zich in te willen zetten voor deze casus. We zitten momenteel in de verkennende fase. Meer nieuws in de volgende nieuwsbrief.

"Illegaal je school afmaken": Mohammed wil graag stage lopen en zijn opleiding afronden. Om stage te lopen heb je echter een tewerkstellingsvergunning nodig en die krijg je als illegaal niet. We zitten momenteel in de verkennende fase. Inmiddels is duidelijk dat zowel OCW als SZW en Justitie beleidsinhoudelijk betrokken zijn. Onduidelijk is nog wie precies binnen SZW en Justitie over dit dossier gaan. Wie kan ons helpen aan namen?

"Overig": naast de casus uit de filmpjes hadden deelnemers de mogelijkheid om zelf een casus aan te dragen. Simone Roos (pSG OCW) heeft toen aangegeven een burgerbrief aan haar departement te adopteren. In september gaat dit traject van start. Meer nieuws volgt in de volgende nieuwsbrief.

 Benieuwd naar het sfeersverslag van de bijeenkomst? Klik dan hier.

 

Casusadoptie op de Jonge Ambtenarendag 2009

Ook het projectteam van casusadoptie was van de partij op de Jonge Ambtenarendag.

Zowel 's ochtends als 's middags speelden ambtenaren van het rijk, de provincie en de gemeente met veel verve de verschillende rollen in de simulatie van de chronisch zieke Sophie.

Zo verdedigde de vader van Sophie de kwaliteit van het leven van zijn dochter met de hand en de tand, zonder concrete toezeggingen en privé-telefoonnummers van de wethouder kreeg je hem de deur niet uit. Verder speelde de DG zijn rol zo echt dat de groep af en toe even twijfelde of er geen undercover DG in de kamer was.

Na een afsluitende persconferentie begon de groepsevaluatie. Eén van de deelnemers merkte op: 'Je ervaart hoe vermoeiend het soms is om burger te zijn tussen allerlei overheidsinstanties die niet met elkaar praten en allemaal alleen aan zichzelf denken'.

Afsluitend is gezamenlijk gekeken hoe je als ambtenaar de zojuist opgedane ervaringen door kunt vertalen naar het werk van iedere dag en hoe je het verschil kunt maken.

Kortom het waren weer 2 interessante simulaties!

 

VWS gaat anders om met hartfalen

"De denkwijze van de organisatie is inmiddels veranderd, nu de werkwijze nog"

Binnen het ministerie van VWS kwam een goed initiatief voor ketenzorg voor patiënten met hartfalen niet van de grond. Directeur-generaal Martin van Rijn vond dat een goed moment om het eens met casusadoptie te proberen. Casusleider Anno Pomp vertelt.

Anno hield zich als ambtenaar al bezig met de uitdagingen waar we op zorggebied in de toekomst voor komen te staan. "Mensen met hartfalen, maar ook met andere ziekten, hebben te maken met verschillende specialisaties: de huisarts, de apotheek, de thuiszorg, het ziekenhuis. Die hebben onderling weinig contact en de zorg is slecht op elkaar afgestemd. De patiënt is de dupe. Het aanbod van de zorgaanbieders moet beter aansluiten op patiëntengroepen die meerdere zorgaanbieders nodig hebben. Dat betekent niet alleen een cultuuromslag, maar ook een andere manier van bekostigen.

Casusadoptie

Binnen de reguliere kanalen van het ministerie lukte het niet om alle partijen hierover op een lijn te krijgen. "Ook tussen de directies en afdelingen bestaat verkokering. We moesten een manier vinden om het proces op gang te krijgen." DG Martin van Rijn benaderde Anno met het verzoek om ‘casusleider' te worden voor casusadoptie. "Dat betekende dat we dwars door de bestaande hiërarchie heen zouden werken. Ik opereerde samen met de DG en een collega van een andere directie", legt Anno uit. Hij heeft bij de uitvoering alle partijen in het veld betrokken. "Bij casusadoptie zoek je heel bewust naar de relatie tussen de werkelijkheid en het beleid: je werkt van buiten naar binnen. Dat zou normaal moeten zijn, maar dat is het zeker niet altijd."

Zorgstandaard hartfalen

Casusadoptie betekent dan ook een andere manier van informatie verwerven. Anno sprak in dat kader met tal van betrokkenen buiten het ministerie, zoals huisartsen, cardiologen, zorgverzekeraars en patiëntenverenigingen. "Iedereen ziet dat het anders moet, maar wil dat de rést zich aanpast." Samenhang hierin brengen vraagt om een standaard waarin voor iedereen duidelijk is wat goede zorg is. Anno heeft daarom patiëntenverenigingen gevraagd om zo'n zorgstandaard voor hartfalen op te stellen, waarin zij aangeven wat nu volgens hen de beste zorg is voor de patiënt zelf. "Zij weten tenslotte het beste wat de patiënt nodig heeft en zij hebben daarover contact met alle beroepsgroepen. Op die manier ontstond een coalitie die het eens was."

Nieuwe markt
Als de standaard eenmaal klaar is voorziet Anno Pomp een compleet andere organisatie van de zorg: "Vanaf 2010 moet de standaard in de zorgbekostiging worden opgenomen. Er wordt dan niet meer betaald voor losse specialisten, maar voor bestrijding van de ziekte hartfalen. Eén aannemer, zoals de huisarts, zou dan verantwoordelijk worden." De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) moet er vervolgens toezicht op houden. Anno voorziet ook een geheel nieuwe markt, speciaal gericht op hartfalen. "Dan gaan mensen niet meer naar een ziekenhuis, maar naar een ‘zorggroep hartfalen': die levert dan alles wat zij nodig hebben, van medicijn tot operatie tot fysiotherapie."

Breekijzer

Anno Pomp denkt dat hij gevraagd is om mee te doen aan de casusadoptie omdat hij de pijngrens durft op te zoeken. "Je moet niet bang zijn om je kop boven het maaiveld uit te steken." Overigens werkten Pomp en zijn collega's niet geïsoleerd aan de casus. "De casusadoptie was onderdeel van een proces richting beleidswijziging, en daaraan hebben we bijgedragen. De werkwijze fungeerde als breekijzer. Nog steeds ondervinden we soms weerstand, maar het helpt wel dat minister Klink achter ons staat." Die heeft in september 2008 aangekondigd dat voor vijf andere aandoeningen ook zo'n zorgstandaard moet worden uitgewerkt. "Onze oplossing is dus inmiddels verankerd in de denkwijze van de organisatie. Nu de werkwijze nog. Deze werkwijze vergt echter ook een andere manier van financieren. Dat is dan ook de uitdaging. Daarvoor moet geld beschikbaar worden gesteld, want dit is zeker een kwaliteitsverbetering voor de patiënten."

 

Sophie en de simulaties

Jullie weten het, maandelijks organiseren we simulatielunches. Tijdens dit rollenspel duik je met andere collega-ambtenaren in de situatie van de chronisch zieke Sophie. Dit geeft je inzicht in de kracht van bureaucratie/ het systeem dat we als overheid hanteren, en wat je er met casusadoptie aan kunt doen. 

We hebben nu ook een langere, uitdagende simulatie ontwikkeld. Sophie is hierin ouder en op zoek naar een stageplek en werk. Wat ze dan allemaal meemaakt....je kunt het zelf ervaren.

Wil je deze simulatie met je (project)team of directie spelen? Neem contact op met Truus Mos, g.h.enderman@minocw.nl, (070) 412 32 18.

 

In gesprek met oud en nieuw

Donderdag 12 februari 2009 kwamen we met ‘oude' en ‘nieuwe' casusleiders bij elkaar om ervaringen met casusadoptie uit te wisselen. Vragen als ‘wat is een goede casus voor adoptie?', ‘hoe houd ik de rest van mijn afdeling/directie/organisatie betrokken? ‘hoe verbreed en veranker ik de oplossingen?' passeerden de revue.

Veel ervaringen, veel verhalen; niet alle vragen zijn uitgebreid aan de orde geweest. Wat werd wel besproken?  

Wat viel je het meest op aan casusadoptie  Wat is een goede casus voor adoptie?  Hoe houd ik mijn organisatie betrokken? Hoe verbreed en veranker ik de oplossingen?

 

LNV werkt anders met casusadoptie

Casusadoptie; voor wie buiten de gebaande paden durft te treden

Je gewone werk op een andere manier doen. Dat is in grote lijnen wat casusadoptie is. Maar hoe doe je dat? Floor de Sera en Agatha Spierings, beiden werkzaam bij het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV), weten er alles van. Twee ervaringsdeskundigen aan het woord.

Een goede casus
"Beleid dat werkt. Dat was ons motto voordat we met casusadoptie begonnen", vertelt Floor de Sera, projectleider ‘Doorbraken' bij LNV. "Dat is het nu nog, al heeft het wel een andere lading gekregen. Meer dan ooit zijn we ons bewust van de praktijk."

Twee jaar geleden startte LNV met het project Doorbraken en zou in dat kader vijf casussen adopteren. De Sera: "Dat bleek niet zo eenvoudig. Niet ieder project is geschikt. Zo kun je beter niet een te politiek gevoelig onderwerp kiezen, moet er uitzicht zijn op een oplossing en moet de casus sponsorwaardig zijn." Mede daardoor kende het project een redelijk lange opstartperiode. De Sera: "Het bleek ook lastig geschikte mensen te vinden die met casusadoptie aan de slag wilden. De methode vraagt om lef en niet iedereen durft te experimenteren".

Positieve energie
LNV ging al snel aan de slag met de methode en startte met twee casussen. Niet veel later diende zich een derde aan: ‘Gastvrij Platteland'. Een project dat zich richt op het tekort aan goede woonruimte voor tijdelijke werknemers. "Een ondernemer uit Someren wil een onderkomen bouwen voor zijn tijdelijke Poolse werknemers", vertelt casusleider Agatha Spierings. "Dit project liep al een tijdje, maar er zat geen schot in. Totdat we er een casus van maakten. De snelheid waarmee zaken toen van de grond kwamen, overviel me echt. Het enthousiasme van onze sponsor, directeur-generaal Anita Wouters, heeft hierbij een grote rol gespeeld. Omdat zij prioriteit gaf aan deze casus en de tijd nam om met die ondernemer te gaan praten, volgden anderen haar voorbeeld. Er ontstond een enorme positieve energie, waardoor mensen binnen en buiten de projectgroep een stapje harder gingen lopen."

Andere organisatie
Casusadoptie is de perfecte manier om vastgelopen projecten vlot te trekken. Maar dat vindt De Sera wat kort door de bocht: "Ik zie casusadoptie als beleidstoets voor de praktijk. Werkt wat wij achter ons bureau bedenken ook echt? De beste manier om daar achter te komen, is de proef op de som nemen. Bij voorkeur aan de hand van een concrete casus waarbij je denkt: ‘wat een geweldig plan, het kan toch niet zo zijn dat overheidsregels dit onmogelijk maken?'.

Natuurlijk richten we ons ook op een oplossing, maar dat is niet het enige doel." Spierings beaamt dit. Zij weet als geen ander dat casusadoptie bovenal een leertraject is: "Bij casusadoptie werk je tijdelijk in een andere organisatie. Je treedt buiten de gebaande paden en staat rechtstreeks in contact met de casuseigenaar en de sponsor. Voor ‘Gastvrij Platteland' zat ik ook aan tafel met andere departementen. Door deze bijzondere samenwerking ben ik in een korte periode, een casus duurt bij LNV niet langer dan een jaar, enorm gegroeid."

Beleid als avontuur
Spierings raadt iedereen aan de methode te proberen. "Door mijn ervaringen met casusadoptie benader ik mijn werk nu anders. Ik werk meer van buiten naar binnen, denk in oplossingen in plaats van problemen en betrek de burger directer bij mijn werk." De uitgangspunten van casusadoptie zijn ook heel goed toe te passen in het dagelijkse werk.

De Sera: "De punten die Agatha noemt, kan iedereen nastreven in zijn werk, daarvoor hoef je niet per se een casus te adopteren. Maar ik kan casusadoptie zeker aanraden!" Voor iedereen die aan de slag wil met de methode heeft LNV haar ervaringen, adviezen en aanbevelingen gebundeld in de publicatie ‘Beleid als avontuur'. Wat is het belangrijkste advies van de dames? "Casusadoptie is een avontuur, benader het ook zo en durf de sprong te wagen."

Het boekje ‘Beleid als avontuur' is op te vragen bij Floor de Sera [j.m.f.de.sera@minlnv.nl ]

 

Sluit eens aan in de rij voor het loket

Het huisblad van het Ministerie van VROM (de Tellus) schreef een artikel over casusadoptie. Je kunt hier het hele artikel lezen.

 

Veel werkplezier in 2009!

Wat doen wij in 2009?
Uiteraard gaan wij in 2009 zelf ook aan de slag met onze uitdagingen. Onze lange termijndoelen (casussen laten adopteren en resultaat tonen, en het verankeren van de methode zodat wij in 2011 overbodig worden) zijn onveranderd. De nadruk in 2009 ligt voor ons op het vinden en toepassen van de juiste manier van verankeren. Hiervoor volgen we met grote interesse de ministeriele koplopers.
Maar let wel, het laten adopteren van casussen gaat gewoon door. Immers, het begint met gewoon doén!

Een nieuw teamlid
Vanaf januari 2009 wordt ons team uitgebreid met Vivian Wijsman:
‘Na de nodige ambtelijke omzwervingen tijdens mijn studie (BuZa, BZK, V&W en VROM) ben ik in 2004 op de afdeling ICT beheer van VROM neergestreken. De laatste jaren heb ik hier met veel plezier als leveranciersmanager gewerkt. Het was een grote uitdaging om samen met mijn collega's de vele raamovereenkomsten van VROM in goede banen te leiden en op een juiste manier te benutten.
Na vier jaar hier met veel genoegen en voldoening aan gewerkt te hebben, is het tijd voor een nieuwe uitdaging. Die heb ik gevonden bij het projectteam rijksbrede casusadoptie. Vanaf januari 2009 ben ik te bereiken via v.wijsman@minocw.nl. Ik kijk er nu al naar uit!'

Elke maand een simulatielunch
Om mensen met casusadoptie kennis te laten maken organiseren we komende jaar wederom simulatielunches. In 2008 bleek dit een effectieve manier te zijn om het gedachtegoed van casusadoptie over te brengen. Het heeft zelfs geleid tot nieuwe casussen voor adoptie.
Tijdens een simulatie duik je samen met anderen in een probleem van een burger. Dit geeft je inzicht in de bureaucratische praktijk van de rijksoverheid en wat je daar met casusadoptie aan kunt doen.

De lunch van 13 januari zit vol. Op donderdag 5 februari kun je echter nog aanschuiven tussen 12.00 en 14.00 uur in het Nieuwscafé van OCW.
Interesse? Geef je op bij Truus Mos-Enderman, g.h.enderman@minocw.nl of (070) 412 32 18.

Regel zelf een simulatie
Je kunt ook een simulatie boeken op een datum die jou uitkomt. Verzamel minimaal 7 deelnemers en wij zorgen voor de rest.

‘Dit doe ik nooit meer'
‘Maar dit is een goede tip!' Om nuttige ervaringen met casusadoptie niet verloren te laten gaan, organiseren we in februari een ervaringsbijeenkomst. Mensen die eerder met casusadoptie aan de slag gingen geven hun tips en trucs over werken met casusadoptie. De bijeenkomst is bedoeld voor mensen die nu met casusadoptie (gaan) werken. Het verslag zal te lezen zijn via onze website www.casusadoptie.nl.

 

Senternovem gaat verder met Casusadoptie

Het ministerie van VROM zette in 2007 casusadoptie in om te werken aan de dienstverlening van SenterNovem. Goede ideeën en innovatieve voorstellen van het bedrijfsleven vielen namelijk nog wel eens tussen wal en schip.

Bij SenterNovem werden vijf afgeronde aanvragen geadopteerd. Elk van deze complexe cases over bijvoorbeeld vastgelopen subsidieprocedures werd bekeken vanuit het perspectief van de ondernemer. Dit leverde leerzame aandachtspunten op. Voor SenterNovem basis voor een concreet actieplan.

Duidelijke samenwerking
Samen met betrokkenen bij de aanvragen werd in kaart gebracht welke knelpunten ondernemers ervaren in de overheidsdienstverlening. Hierbij werd duidelijk dat VROM en EZ (als opdrachtgevers) en SenterNovem (als opdrachtnemer) op verschillende punten hun eigen werkwijze en onderlinge samenwerking kunnen verbeteren. Daarnaast maakte het enorme aantal regelingen dat SenterNovem uitvoert voor o.a. EZ en VROM  het er voor de ondernemers niet duidelijker op.

Maatwerk met ondernemer centraal
Daarnaast signaleerden ondernemers ook problemen die op kortere termijn oplosbaar zouden moeten zijn. Bij ondernemers die gebruik maken van Energie Onderzoek Subsidie (EOS) en Milieu & Technologie (M&T) is er vraag naar een heldere adviesfunctie, gericht op de ondernemersvraag, met ruimte voor maatwerk.
Daarnaast werd gevraagd om geïntegreerde of minder gescheiden (uitvoering van de) regelingen voor energie en milieu. Ook een goede signaleringsfunctie vanuit de uitvoeringspraktijk richting beleidsdepartementen werd als oplossing aangedragen.

Aan de slag
SenterNovem heeft de kritiek en tips ter harte genomen. De website van SenterNovem bevat nu toegankelijkere informatie en de uniformiteit en methodiek van subsidieregelingen wordt verbeterd.  Ook kijkt SenterNovem hoe de signalering voor het beleid naar de departementen versterkt kan worden.

Anders kijken
Daarnaast zoekt SenterNovem naar andere ondersteuning van initiatieven die niet in aanmerking komen voor een subsidie, maar wel veelbelovend zijn. De opdrachtteams van EOS en M&T kijken vanaf nu op een andere manier naar deze op het eerste oog bijzondere initiatieven. Hierbij is speciaal aandacht voor ‘de vraag achter de vraag'. Dus meer vragen wat de ondernemer eigenlijk nodig heeft en kijken of het project bij beleidsdoelen past. Niet de regeling maar de ondernemer komt bij bijzondere initiatieven centraal te staan.

 

Gevraagd ABD-ambtenaar met voelhorens

Lees hier het artikel over Casusadoptie op pagina 8 van de ABD Courant.