5 Schutters, 1 reserve...waarom?
Een grote trots van het Britse leger is The Royal Regiment of Artillery, kortweg The Royal Artillery, in Salisbury Plain.
Tijdens een demonstratie waren enkele bezoekers behoorlijk onder de indruk van de snelheid en de precisie waarmee 5 schutters van de Royal Artillery hun doel wisten te raken.
Maar doorheen de demonstratie stond er een 6de schutter in 'geef acht!' houding aan de zijkant, zonder verder iets te ondernemen. Iemand uit het publiek vroeg wat de functie was van die man.
"Dat is onze 6de man", aldus de adjudant.
"Tellen kan ik ook wel", liet de toeschouwer verstaan, "maar wat is zijn functie?"
"Daar zo staan, IS zijn functie", klonk het triomfantelijk.
"Maar waarom houdt u het dan niet gewoon bij 5 man?", kaatste de toeschouwer terug.
Geen van de schutters kon daar een zinnig antwoord op geven. Ook de adjudant kon niet anders dan wat opzoekwerk verrichten in de spelregels van een activiteit die hij al jaren leidde.
En dus ook aan u de vraag: waarom stond er steeds een 6de man?
Bedenk eerst zelf minstens een 5-tal scenario's en lees dan verder.
Dit was de reden:
Er was heel wat opzoekwerk voor nodig in oude instructieboeken, maar het antwoord werd gevonden.
De zesde man had wel degelijk een belangrijke functie. Hij hield de paarden van de schutters vast.
Door de jaren heen waren de paarden echter verdwenen, de zesde man niet. Tot op het punt dat niemand nog wist wat zijn functie was en er een toeschouwer voor nodig was om dat even aan te kaarten.
De parallel trekken met het eigen professionele functioneren, is echt wel een open deur intrappen. Maar niettemin best wel eens de moeite. Waarom doen we wat we doen? Waarom doen we wat we doen op de manier dat we het doen? Welk doel dient dit?
Dit is een tip van het COCD